Πως νοιώθετε που για πρώτη φορά εάν δεν κάνω λάθος , θέτετε υποψηφιότητα για ένα αξίωμα «κόντρα» στον «εκλεκτό» του κόμματος που σας ανέδειξε;

Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω υπάρξει εκλεκτός κανενός κόμματος, κανενός μηχανισμού, κανενός ηγέτη. Στο γεγονός ότι υπήρξα αυτόφωτος οφείλεται και το ότι ποτέ μου δεν είχα εξαρτήσεις. Από την άλλη πλευρά, τη στήριξη που διαχρονικά μου προσέφερε η κοινωνία την επέστρεφα πάντοτε πίσω σε εκείνην, με την καθημερινή μου παρουσία δίπλα της και με την εμμονή μου να μιλώ πάντοτε αληθινά και να προτείνω ρεαλιστικές και νηφάλιες λύσεις στα δύσκολα προβλήματα που μας ταλαιπωρούν για χρόνια. Αυτό το γνωρίζουν καλά οι Πελοποννήσιοι συντοπίτες μου, με τους οποίους έχω καθαρές, προσωπικές, ουσιαστικές και ανιδιοτελείς σχέσεις. Η σημερινή μου απόφαση, οπότε, είναι σε πλήρη σύμπλευση με τη στάση που κρατώ ως πολιτικός τα τελευταία είκοσι χρόνια. Η πολιτική να ασκείται στο φως του ήλιου και να διαμορφώνεται μέσα από τις κοινωνικές ζυμώσεις. Τα σκοτεινά προεδρικά και πρωθυπουργικά γραφεία, όπου κάποιοι εκλεκτοί και φίλοι παίρνουν αποφάσεις προς ίδιον όφελος και ερήμην των εντολέων τους, μου ήταν πάντοτε βαθύτατα αντιπαθή.  

Ζητήσατε από τη ΝΔ να σας στηρίξει; 

Έχω ξεκαθαρίσει από την  αρχή ότι η δική μου υποψηφιότητα είναι μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα. Μακριά από μικροκομματισμούς, ιδιοτέλειες και αρρωστημένες εξαρτήσεις. Στο ερώτημά σας, αν εννοείτε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, δεν ζήτησα καμία στήριξη. Κατά την άποψή μου όμως, τα κόμματα δεν μπορούν πλέον να δεσμεύσουν τη στήριξη των πολιτών ούτε με υποσχέσεις ούτε με προπαγάνδες. Απέναντι στη «Νέα» Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά υπάρχει και η «άλλη» Νέα Δημοκρατία που διαψεύσθηκε στις προσδοκίες της, ντράπηκε υπό το βάρος της οδυνηρής διακυβέρνησης Καραμανλή και σήμερα διαπιστώνει με οδύνη ότι το «νέο» είναι δυστυχώς ρητορικό εφεύρημα. Στη δική της στήριξη ασφαλώς και προσβλέπω.

Πιστεύετε ότι θα σας στηρίξει το κυβερνών κόμμα; Και εάν αυτό συμβεί δεν φοβάστε ότι παραδοσιακοί σας ψηφοφόροι – κεντροδεξιοί θα απομακρυνθούν από σας;

Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι το ζητούμενο. Και να σας πω και κάτι ακόμη. Είμαι ένας πολιτικός που προέρχομαι μέσα από την κοινωνία, ζω μέσα στην κοινωνία και πάντοτε απευθύνομαι στην κοινωνία. Αυτές οι περιχαρακώσεις που περιγράφετε δεν ανταποκρίνονται στην σημερινή πραγματικότητα. Υπάρχουν δυνάμεις που έχουν απελευθερωθεί και είναι έτοιμες να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον. Με αυτές συνομιλώ και με αυτές συμπορεύομαι.

Περιμένετε στήριξη από άλλους παράγοντες της κεντροδεξιάς, όπως είναι η κυρία Ντ. Μπακογιαννη;

Κοιτάξτε, η κεντροδεξιά είναι ένας χώρος που πληγώθηκε ιδιαιτέρως από τις κυβερνήσεις Καραμανλή. Να το επαναλάβω. Το σύνθημα του κ. Σαμαρά ότι φτιάχνει τη «Νέα» Νέα Δημοκρατία δεν πείθει όσο ο ίδιος συνεχίζει να είναι απολογητής του προκατόχου του και μάλιστα υπερασπιστής του. Αυτό που ονομάζουμε κεντροδεξιά παλινδρομεί σήμερα ανάμεσα στο  συναισθηματικό δέσιμο με το παρελθόν και την ανάγκη να κόψει τον ομφάλιο λώρο με όσα την πλήγωσαν και συνεχίζουν να την φθείρουν, προκειμένου να προχωρήσει μπροστά. Αυτή η αγωνία με εκφράζει και αυτήν την αγωνία μπορώ να την εκφράσω.

Πιστεύετε ότι η «μάχη» στην Πελοπόννησο θα έχει αμιγώς πολιτικό περιεχόμενο ή θα εξαρτηθεί και από το ποιος εκ των υποψήφιων γνωρίζει καλύτερα τα αυτοδιοικητικα ζητήματα;

Δεν αντιλαμβάνομαι την αντιδιαστολή. Τα ζητήματα αυτοδιοίκησης είναι για εμένα άκρως πολιτικά θέματα. Για να γίνω λίγο περισσότερο περιγραφικός. Υπάρχουν δύο επιλογές. Η μία είναι να εξαντλήσουμε την  μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» σε κενές αντιπαραθέσεις, μικροκομματισμούς και εξυπηρέτηση ατομικών ιδιοτελειών ορισμένων ματαιόδοξων, με αποτέλεσμα την επόμενη ημέρα να συζητούμε ακριβώς τα ίδια πράγματα και να βρισκόμαστε μπροστά στα ίδια, γνωστά αδιέξοδα. Υπάρχει όμως και η άλλη επιλογή, που είναι να δώσουμε ουσία στην μεταρρύθμιση και να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που μας δίνεται. Τι είναι ο Καλλικράτης; Η πρώτη πραγματική προσπάθεια που κάνει το νεοελληνικό κράτος να αποκεντρωθεί. Το κεντρικό, άσχημο, συγκεντρωτικό κράτος μεταβιβάζει αρμοδιότητες στην περιφέρεια και οι πολίτες έχουν μεγαλύτερες εξουσίες (και ευθύνες βέβαια) να αποφασίζουν τα του οίκου τους. Οι πολιτικοί, υπό την πίεση των αλλεπάλληλων σφαλμάτων τους, αποφάσισαν να εκχωρήσουν μέρος της εξουσίας τους στους πολίτες. Και αυτό οι πολίτες πρέπει να το εκμεταλλευθούν. Μια δυναμική περιφέρεια μπορεί να δώσει πνοή σε ένα κράτος, που για χρόνια νοσεί και κυρίως, να δώσει επιτέλους στους πολίτες προοπτική ευημερίας. Αυτό είναι ένα ζήτημα ξεκάθαρα πολιτικό και έχει να κάνει με την ορθολογική κατανομή των πόρων, με την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα, με τη χρηστή διοίκηση, με την εξάλειψη της διαφθοράς όχι με ευχολόγια αλλά με συγκεκριμένα μέτρα, με την χρησιμοποίηση όλων των καινούριων τεχνολογιών που εξαλείφουν την γραφειοκρατία και εγγυώνται την διαφάνεια. 

Σύμφωνα με πληροφορίες η ΝΔ θα θέσει στην προεκλογική ατζέντα και το θέμα του «μνημονίου» κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι εκείνη «έβαλε» το ΔΝΤ στην χώρα. Η δική σας θέση ποια είναι;

Δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο θα είναι προς το συμφέρον της Νέας Δημοκρατίας και εκτιμώ ότι δεν θα κάνει αυτό το ατόπημα. O νέος πρόεδρος της και οι άνθρωποι που έχει γύρω του, πρέπει να αντιληφθούν ότι το μεγάλο κληροδότημα των κυβερνήσεων Καραμανλή είναι ότι ενέγραψαν στο γενετικό υλικό της παράταξης την ανικανότητα και τη διαφθορά. Και κυρίως ότι ήταν εκείνες οι ηγεσίες, που ενώ παρέλαβαν μια κρίσιμη κατάσταση, αποφάσισαν να διαλύσουν όποιον εναπομείναντα θεσμό, να διασπαθίσουν ακόμη και τα τελευταία ευρώ που είχαν μείνει στην τσέπη του Έλληνα, προς όφελος ενός αδηφάγου κράτους και ορισμένων διεφθαρμένων πολιτικών, επιχειρηματιών και άλλων φίλων. Ο κ. Καραμανλής εντούτοις, έχει να διδάξει κάτι πολύ χρήσιμο στον σημερινό πρόεδρο. Ότι οι επικοινωνισμοί και οι λαϊκισμοί έχουν πολύ βραχυπρόθεσμα οφέλη για εκείνον που μετέρχεται τα συγκεκριμένα τεχνάσματα. Η κατάληξη του πρώην πρωθυπουργού είναι γνωστή σε όλους και δεν νομίζω ότι υπάρχει νοήμων πολιτικός που θα επιθυμούσε να έχει παρόμοια τύχη. Αλλά και ο σημερινός πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Σαραντάκο,  έχει την προσωπική του εμπειρία σχετικά με την σύντομη διάρκεια των λαϊκίστικων συνθημάτων. Οι συγκυρίες του έδωσαν ακόμη μια ευκαιρία. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα την ξοδέψει το ίδιο αδιέξοδα με τις προηγούμενες.  

Πιστεύετε ότι ο Γ. Παπανδρέου μπορεί να βγάλει την χώρα από την κρίση;

Ο καιρός των πεφωτισμένων ηγεσιών έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Και μάλιστα , αν θέλετε την άποψη μου, οι μεγάλες αλλαγές βασίζονται πάνω σε μικρά- μικρά βήματα. Μικρές αλλαγές, που εγγράφουν σιγά- σιγά στο συλλογικό υποσυνείδητο την ανάγκη της ευρύτερης αλλαγής. Άλλωστε, ας μην ξεχνούμε ότι συνήθως όσο πιο πολλές αλλαγές υπόσχεται η εκάστοτε εξουσία τόσο πιο βέβαιο είναι το ενδεχόμενο να μην αλλάξει τελικώς τίποτε. Ο «Καλλικράτη» είναι μια τέτοια ευκαιρία σταδιακής, πλην όμως διαρθρωτικής ανασυγκρότησης, και ο κ. Παπανδρέου είναι εκείνος που βάζει το πρώτο, αναγκαίο θεμέλιο σε αυτό το εγχείρημα. Το πόσο μακριά θα πάει ο θεσμός θα εξαρτηθεί από το πόσο τα δύο κόμματα είναι έτοιμα να αποδείξουν ότι πιστεύουν στην αποκέντρωση και τον απογαλακτισμό της αυτοδιοίκησης από την άρρωστη κεντρική εξουσία και τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Θα εξαρτηθεί και από το πόσο είναι πεπεισμένοι οι πολίτες ότι το πελατειακό κράτος δεν έχει πλέον να τους προσφέρει τίποτε άλλο. Ο κ. Παπανδρέου έχει μιλήσει για υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας. Σε αυτές πρέπει να στηρίξει και τον όποιο μεταρρυθμιστικό του στόχο.   

Οι καταγγελίες του πρωθυπουργού στις δικές του ομιλίες ότι κυβέρνηση της ΝΔ, μέλος της οποίας ήσασταν και εσείς , ευθύνεται για τα σημερινά αδιέξοδα, θεωρείτε ότι δεν σας αφορούν; 

Εξαιρετικά έγκαιρα αποφάσισα να προειδοποιήσω για τον στραβό δρόμο, στον οποίο ο πρώην πρωθυπουργός οδηγούσε τη χώρα. Και τις απόψεις μου τις πλήρωσα με το να βρεθώ εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνή. Τα κακώς κείμενα τα εξέθετα ακόμη και από την καρέκλα του υφυπουργού που μου είχε ανατεθεί. Ωστόσο, η προσωπική αυτή περιπέτεια έκανε πιο βέβαιη την πεποίθησή μου ότι στα σημερινά αδιέξοδα υπάρχει διέξοδος. Υπάρχουν υγιή κύτταρα στην κοινωνία, τα οποία από όποια αφετηρία διαφορετική κι αν εκκινούν,  μπορούν να συνεργήσουν για να δώσουν λύσεις . Αυτοί οι πολίτες, που απορρίπτουν το πελατειακό κράτος και διεκδικούν ένα καλύτερο μέλλον, είναι εκείνοι που με αφορούν και εκείνοι που μπορούν να δώσουν την διέξοδο.